Yazmak ve çikolata

Az önce bir garip duygularımdan bahsettim ya, etüt odasından çıkıp yatakhanedeki dolabımdan İsmail’in benim için aldığı çikolatayı aldım şuan yine bir garip durum içerisindeyim az önce kötü karamsarken şimdi enerjik mutlu ama garip bir hal içerisindeyim sanırım yazmak ve çikolata bana iyi geliyor şuanda bunları yazarken elimde bir çatal ve bir kavanoz çikolata daldırp daldırp yiyor ve bunları yazıyorum ve şöyle düşünüyorum Allah’a çok şükür iyiki ben varım ve ben böyleyim ne kadar şükretsem Allah’a azdır iyiki beni böyle yaratmış, şükrümü dile getiremiyorum ifade edecek kelime bulamıyorum o derece

Yine oldu işte

Yine bir garip hallerdeyim ne yapsam ne yapmasam bilemiyorum okuyorum anlıyorum birşeyleri amaçlıyorum hedefler koyuyorum oldu işte yap bunu bitir sonuna kadar git diyorum ama bulunduğum hal duygularım ne olduklarını bilmediğim bir isim kıyamadığım duygularım buna engel oluyor yapamıyorum sadece düşünmek istiyorum ölene kadar ölüp cennete kavuşana kadar ama bu hal üzre cenneti bile sadece hayallerimde alabileceğimide biliyorum onuda kurguluyorum onun içinde hedefler koyuyorum ama onuda yapmıyorum yani ne uhrevi hayat için nede fiziki hayat için bir çalışmaya giremiyorum çözümsüz gibi geliyor bu durum ama zamanla bununda geçeceğini tasavvur ediyorum sanki ilerleyen zamanlarda dönüp geçmişime bakınca bak hele nelerle uğraşmışım lan bunlar ne vay salak diyeceğim düşüncesi var yani sözün özü yine bir garip hallerdeyim nedensizim açamsızım hantalım…